"Žurno idući napred sa pogledom kontradiktorno uprtim u prošlost, spontano ispisujući dinamičnim rukopisom bržim od brzine misli, uz mnogo uzbuđenja i pitoresknosti, sjajne romantične mesečine kako poigravaju nad sablasno usnulim skamenjenim gradovima, Sanja svoje veličanje grada spontano pretvara u pobunu protiv Urbanog; u sećanje na neku slučajnu igru u kojoj su odslikani suštinski načini rastenja i organske funkcije. Tako je nastala umetnost koja rađa nesvesno u čoveku; veza između slučaja i ritmičkog jedinstva. Kao kod nadrealista, gde je Zakon slučaja – Zakon lepote i kao kod futurista, gde je identifikacija čoveka sa mašinom – pobuna protiv etike mašine. U demoralizovanom savremenom svetu, sve se može promeniti osim čovekove ljubavi koja teži da upozna ono božansko u nama – Poeziju i Istinu. Odlučna da ispita najveće širine i najdublje ponore ljudske sudbine, beznadno opkoljena visokim zidinama Urbanog, Sanja se penje na prste i velikim plavim očima začuđeno gleda u fantastične istočnjačke dogodovštine i omamljive prizore iz noćnih klubova. Pokret kroz mnoštvo zidina je njen beg od lavirinta u nesvesne harmonije."

Beograd, 24.09.2000. godine

Joana Vulanović - Marković, akademski slikar

 

"U pretežnom delu novijih slikarskih ostvarenja Sanje Filipović nezaobilazno se javljaju strukture moderne urbane morfologije, u izrazitim slobodno - geometrijskim ritmovima, analitičnim sučeljavanjima i ukrštajima, zaokruženim u centralnim kompozicionim zahvatima, što otvara mogućnosti za višeslojne, dinamičke kolorističke i tonske varijacije. To ne znači da se u tim sigurno postavljenim ciklusima sve dešava samo za volju objektivnosti i ekstrovertno vođene igre osnovnih likovnih elemenata. Štaviše, u svakom od tih komada, nezavisno od zahvaćenog formata, kabinetskog ili onog sa reprezentativnim razmerama, u manjoj ili većoj meri postoje elementi sasvim određenih tematskih preokupacija, priča koje se vezuju za prirodu sasvim ličnih doživljaja, ili pak prostornih i oblikovanih sagledavanja, koji postaju deo analitičkih procesa i sasvim otvorenih postupaka akumulacije, što stvara složene kontrapunkte više slika u jednoj slici. No, ono što sve ove njene napore objedinjuje, jeste ostvareni nivo zavidne kontrole i rukovođenja stilskim premisama. To je ona, bez vidnog napora ostvarena ravnoteža svih činilaca, koji u tako složenim konfiguracijama i vibrantnim sučeljavanjima ostvaruju kontekst pune i organski sadevene izražajnosti. Ako bi po nekoj udaljenoj paraleli, ovi radovi mogli da evociraju primere vrhunskih ostvarenja lirske apstrakcije pariske (internacionalne) škole pedesetih godina, to ne bi nikako značilo da se njen rad priklanja onoj liniji "umetnosti citata", karakterističnoj za neke od prethodnih generacija, već da se određeno duhovno srodstvo, katkad asimptotski, neočekivano otkriva na kraju lanca inventivnih analitičkih postupaka, što samo može da imponuje."

Beograd, 02.04.2001. godine

Dušan Djokić, likovni kriticar

 

"Kao rezultat dugogodišnjeg rada, Sanja Filipović je pokazala da je moguće zadržati lak ornamentalni potez sa kaligrafskom linijom uz istovremeno izgrađivanje sopstvenog rukopisa. Veoma dobro i moderno djeluje istočnjački prefinjen linearizam motiva širokog raspona. Apstraktni i apstraktno - geometrijski linearni motivi svedeni na energičnu arabesku, bave se obmotavanjem predmeta i predjela. U atmosferi i u lakoći izvođenja, umjetnikov potez, faktura, kao i zvuk boje govore o istraživačkom senzibilitetu. Sanja u svom radu varira dekorativnost, lirizam visoke čistote i spiritualizovane osjećajnosti."

Bar, 11.09.2000. godine

Koviljka Ćalasan, kustos galerije

 

     
     
     
     
   
 
     
     
     
     
     
     
 
 
 
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
     
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
   
Copyright© 2011 boban.vidic123@gmail.com